Zajęcia dodatkowe


  • Arteterapia wykorzystuje naturalną predyspozycję dzieci do twórczych zachowań. Metoda ta pozwala na wspieranie wszechstronnego rozwoju osobowości dziecka poprzez spontaniczne działania plastyczne.

Metody i techniki arteterapii:
Rysunek: rysowanie kredkami ołówkowymi, świecowymi, pastelami, ołówkiem, kredą, węglem.
Malarstwo: malowanie farbami plakatowymi, akwarelą, witrażowymi, olejnymi, farbami do szkła, farbami window collors lub tuszem kreślarskim.
Grafika: gipsoryt, linoryt, drzeworyt, monotypia, druk strukturalny.
Rzeźba: wykonanie pracy z masy plastycznej (masa solna, glina, modelina, plastelina, masa papierowa, wosk itp.); rzeźbienie w drewnie i innych twardych materiałach; papieroplastyka (origami – motywy postaci, przedmiotów, kwiatów; tworzenie laurek).
Sztuki użytkowe: witraż, fotografia, plakat, projekty okładek, opakowania, ulotki reklamowe, collage.
Zdobnictwo i dekoratorstwo: ikebana – układanie kompozycji z suszonych i żywych kwiatów, roślin, owoców oraz darów natury, kory drzewa, szyszek, mchu, muszli, drewna, piór, kompozycje w wazonie, w ramach obrazów, koszykach; dekoracje – okolicznościowe, świąteczne, stroiki Wielkanocne, Bożonarodzeniowe,
wycinane ozdoby z papieru z okazji świąt i uroczystości; zdobienie różnych przedmiotów, ramek.
Muzykoterapia: muzykoterapia bierna – muzyka aktywizująca, relaksacyjna, trening relaksacyjny Schultza; muzykoterapia czynna – muzykowanie (instrumenty Orffa, gitara i inne), nauka śpiewania nowych piosenek, śpiewanie utworów znanych i lubianych, popularnych ludowych czy biesiadnych.
Biblioterapia: czytanie głośne fragmentów lub całości książki/tekstu i rozmowa po lekturze; czytanie tekstów biblioterapeutycznych (aktywizujących bądź relaksacyjnych); poradnictwo biblioteczne – propozycje do samodzielnego czytania i rozmowa po przeczytaniu; wieczory poezji.
Filmoterapia: projekcja filmów i dyskusja po niej, nagrywanie filmów.
Teatroterapia: psychodrama, drama, pantomima, oglądanie spektakli.
Choreoterapia: taniec, ćwiczenia muzyczno-ruchowe, improwizacje ruchowe przy muzyce.

  • Choreoterapia 

Ruch to najbardziej naturalna i podstawowa aktywność człowieka. Ruch służy poznawaniu samego siebie, własnego ciała , otaczającej przestrzeni, służy nawiązywaniu kontaktu z innymi i porozumiewaniu się z nimi.

Zasadniczym celem terapii ruchem jest pobudzenie i usprawnianie aktywności ruchowej- usprawnianie dużej i małej motoryki, kształtowanie umiejętności wykonywania ruchów ukierunkowanych na poszukiwanie bodźców zmierzających do gromadzenia informacji w różnych sferach sensorycznych.

Cele szczegółowe to dążenie do integracji czynności zmysłowo- ruchowo-czuciowych, kształtowanie poczucia własnego ciała i kontroli poruszania się, usprawnianie koordynacji wzrokowo- ruchowej, kształtowanie poczucia własnej siły, rozwijanie własnej aktywności, świadomości przestrzeni, dzielenia jej z innymi, kształtowanie zaufania do drugiego człowieka i nawiązywanie z nim pozytywnych relacji.

Powyższe cele realizujemy na naszych zajęciach z terapii ruchem. Realizujemy je poprzez zabawę, bo zabawa jest dziecku najbliższa. Ćwiczenia i zabawy ruchowe powodują, że dziecko zdobywa poczucie bezpieczeństwa, pewność siebie, zaufanie do drugiej osoby i nawiązuje pozytywne relacje z otaczającym je światem.

Czynnikami leczącymi w choreoterapii są:
Ruch, muzyka, rytm, tempo, dotyk, energia, przestrzeń, czas, terapeuta.
Cele terapii tańcem to zwiększanie świadomości siebie oraz relacji z innymi, dostarczanie nowych sposobów rozładowania i wyrażania napięcia, agresji oraz niepokoju, bezpieczny sposób wyrażania uczuć, wzrost uspołecznienia i i integracji społecznych oraz przede wszystkim możliwość czerpania wielkiej radości z tańca. Ruch i taniec w myśl tej metody nie musi być doskonały, czy piękny, ważne żeby był własny, nie narzucony, płynący z wnętrza. Metoda bazuje na przekonaniu, że każdy uczestnik sesji choreoterapeutycznej jest tancerzem.

  • Socjoterapia 


Socjoterapia – w czym może pomóc? Teoria i jej zastosowanie

Dzieci z zaburzeniami parcjalnymi

 

Parcjalne zaburzenia rozwoju – opóźnienia lub zaburzenia w jednym lub kilku obszarach funkcjonowania dziecka, przy czym rozwój umysłowy dziecka jest adekwatny do jego wieku.

 

Socjoterapia wspiera rozwój dziecka zaspokajając potrzeby charakterystyczne dla jego wieku: aktywności ruchowej, zabawy, twórczości, wsparcia osoby dorosłej, budowania relacji z rówieśnikami.

 

Dzieci nadpobudliwe

 

Nadpobudliwość psychoruchowa (ADHD) – zaburzenie polegające na nadmiernej aktywności ruchowej, impulsywności oraz problemach z koncentracją uwagi. Ze względu na charakter zaburzenia, dzieci nadpobudliwe łatwo popadają w konflikty z otoczeniem, szybko wpadają w złość, z trudem radzą sobie z emocjami.

 

Socjoterapia daje możliwość dzieciom odreagowania trudnych emocji, uczy dzieci radzenia sobie z tym, co przeżywają. Odkrywa ich mocne strony. Kształtuje relacje dzieci z grupą, uczy rozwiązywania konfliktów.

 

Dzieci z problemami emocjonalnymi

 

Zaburzenia emocjonalne – dzielą się na dwie grupy:
Zaburzenia eksternalizujące – dotyczą emocji, które są wyrażane „na zewnątrz”, takich jak: gniew, wrogość
Zaburzenia internalizujące – dotyczą emocji, które dziecko przeżywa przede wszystkim „w środku”, skutkują wycofywaniem się z kontaktów, apatią

 

Dzieci agresywne

 

Socjoterapia jest treningiem wyrażania złości w sposób niekrzywdzący nikogo, daje dzieciom możliwość doświadczenia pozytywnych emocji, uczy szacunku dla emocji innych oraz przestrzegania reguł życia społecznego.

 

Dzieci wycofane

 

Socjoterapia wzmacnia poczucie własnej wartości dzieci, stwarza wycofanym dzieciom warunki do zrzucenia z siebie balastu kumulowanych „w środku” emocji, tworzy bezpieczną atmosferę do nawiązania kontaktów z innymi.

 

Co pomaga dziecku w jego rozwoju społecznym i emocjonalnym?

 

Rozmawianie z dzieckiem i traktowanie poważnie tego, co mówi
Rozmawianie w domu bez krzyku i bez przemocy
Spędzanie z dzieckiem czasu, wspólne działanie
Nazywanie własnych uczuć i otwartość na rozmowę z dzieckiem o jego uczuciach
Akceptowanie wszystkich uczuć dziecka
Pomaganie dziecku w radzeniu sobie ze złością – wspólne znalezienie sposobu na rozładowanie złości przez dziecko, np. niszczenie starych gazet, uderzanie rękami w poduszkę, taniec przy muzyce rockowej, mazanie po kartce
Wyrażanie akceptacji dla złości dziecka, ale nie godzenie się na agresję dziecka wobec siebie samego i wobec innych. Przypominanie dziecku o nieagresywnych sposobach radzenia sobie ze złością
Ustalenie wraz z wszystkimi domownikami reguł obowiązujących w domu (wszyscy muszą wyrazić na nie zgodę), konsekwentne przestrzeganie tych zasad. Można wspólnie zrobić plakat ilustrujący zasady domowe
Chwalenie dziecka za dobre zachowanie, osiągnięcia
Wprowadzenie systemu nagród za konkretne zachowania (np. jeśli dziecko 5 razy posprząta po zabawie otrzyma nagrodę. Można stworzyć plakat, na którym stopniowo będą umieszczane punkty w postaci buziek lub innych znaczków. Dziecko widzi wtedy, jak przybliża się do otrzymania nagrody, ma motywację do tego, by się starać. Nagroda nie powinna być materialna, może nią być np. wspólna zabawa w coś nowego z rodzicami)
Czytanie bajek i rozmawianie z dzieckiem o tym, co przeżywali bohaterowie
Wspieranie samodzielności dziecka – zachęcanie dziecka do znajdowania własnych rozwiązań konkretnych problemów, nieudzielanie natychmiastowych odpowiedzi na każde pytanie, ale odpowiadanie pytaniem: „jak ty myślisz?” Niewyręczanie dziecka w jego obowiązkach

 

 

  • Język angielski

Powszechnie znana jest opinia, iż naukę języków obcych powinno się rozpoczynać jak najwcześniej, gdyż tylko dziecięcy umysł jest najbardziej chłonny, a narząd mowy jeszcze bardzo plastyczny i zdolny do bezbłędnego odtwarzania poznawanych obcojęzycznych słów. W wieku przedszkolnym dzieci podchodzą do innego języka w sposób naturalny, tak jak do języka ojczystego. Im wcześniej dzieci rozpoczną kontakt z językiem obcym, tym łatwiej przychodzi im jego nauka, zwiększają się również szanse, że będą się nim swobodnie posługiwać w przyszłości

 Zajęcia odbywają się we wszystkich grupach wiekowych 2 razy w tygodniu - zajęcia bezpłatne 

 

  • Opieka logopedyczna 
  • Religia